 
Serwis po¶wiêcony wadom wrodzonym d³oni i r±k Je¶li masz dziecko, którego d³oñ lub rêka jest "inna" oraz je¶li jeste¶ nastolatkiem/doros³ym z tak± wad±, serdecznie zapraszam... |  Serdecznie dziêkujê Serwisowi dla Rodziców po Stracie oraz Rodziców Chorych Dzieci Dlaczego za udostêpnienie tekstów ze strony oraz zgodê na wykorzystanie w±tków z forum Chore dziecko. To tu uda³o siê "zgromadziæ" spor± grupê rodziców dzieci z wadami d³oni lub r±k. Bez forum Chore dziecko nie by³oby niniejszej strony. Dziêkujê. Dziêkujê Lekarzom wymienionym w dziale >Gdzie szukaæ pomocy< za wyra¿enie zgody na umieszczenie informacji o ich dzia³alno¶ci. Chcia³am serdecznie podziêkowaæ Panu Doktorowi Krzysztofowi Szcza³ubie z Poradni Genetycznej Instytutu Matki i Dziecka w Warszawie za chêæ pomocy rodzicom "naszych" dzieci, poprzez wyja¶nianie w±tpliwo¶ci z zakresu genetyki na forum. Dziêkujê Fundacji Pomocy Osobom Niepe³nosprawnym "Przyjaciel" za wyra¿enie zgody na umieszczenie na stronie artyku³u z dwumiesiêcznika "Przyjaciel", wydawanego przez Fundacjê. Dziêkujê Panu Micha³owi Belce ze Studia Graficznego "Belart" za mi³± wspó³pracê przy tworzeniu strony. Dziêkujê Rafa³owi za usprawnienie dzia³ania forum, a Paw³owi za pomoc przy dzia³aniu strony, stworzeniu bannera oraz zpozycjonowaniu strony. Specjalne podziêkowania sk³adam Pani Janinie Ochojskiej (,która byæ mo¿e nigdy tego nie przeczyta). Za ksi±¿kê "Niebo to inni" - wywiad rzekê, która otworzy³a mi oczy na tak wiele spraw. Choæby za to jedno zdanie: "Ludzie na wszelkie sposoby szukaj± wyt³umaczenia, dlaczego dotknê³a ich choroba. I czasem my¶l, ¿e to jest kara bo¿a, mo¿e nawet komu¶ przynie¶æ ulgê. Ale zamiast pytaæ: "dlaczego?", lepiej zapytaæ "co ja mogê z tym zrobiæ?". Za to, ¿e mog³am siê zatrzymaæ i przej¶æ od "dlaczego my, dlaczego nasz syn?" do czego¶ dalej. Przypuszczam, ¿e pytanie z zacytowanego zdania doprowadzi³o mnie do tej strony, a przecie¿ to nie koniec. Dziêkujê :) wiêcej o ksi±¿ce "Niebo to inni" I na koniec dziêkujê osobom, które spotka³am na swojej drodze powrotu do normalno¶ci po urodzeniu Piotrusia. Tych osób jest bardzo du¿o. Za rozmowy i wspólne ³zy, za dodawnie otuchy i wiary, ¿e kiedy¶ bêdzie lepiej. Dziêkujê Kalinie - za pozytywne zadziwienie, jakie wywo³a³a u mnie jej pogoda ducha, w momencie, gdy mnie by³o wyj±tkowo ciê¿ko oraz za wytarcie drogi "ku Hamburgowi"; z tej drogi skorzysta³a ju¿ spora grupa rodziców. Agnieszce, mamie Szymona - za rozmowy i spotkania, mojej Ani za permanentne wspieranie, choæ z daleka. Ma³gosi (Dziuni) za to, ¿e jest przy mnie, Joasi i Ewie oraz wszystkim "dlaczegowcom" za wsparcie. Dziêkujê. Dosta³am od Was tak du¿o, ¿e nie sposób tego nie oddaæ :) Ewa 
|